این وبسایت با مالکیت کامل به فروش می رسد. برای اطلاعات بیشتر با شماره 09129463191 تماس بگیرید. x

متخصص عفونی – متخصص بیماری های عفونی

متخصص عفونی، پزشک متخصصی است که در تشخیص و معالجه عفونت های مختلفی که می توانند بدن انسان را تحت تاثیر قرار دهند، تخصص دارد. این متخصصان در زمینه عفونت سینوس ها، قلب، مغز، ریه ها، مجاری ادراری که توسط باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل ها ایجاد می شوند، تخصص دارند. متخصصان بیماری های عفونی برای تشخیص بیماری ها عفونی، سابقه پزشکی بیمار را بررسی کرده و در صورت لزوم آزمایش‌ های مختلف را توصیه می کنند. مطالعات آزمایشگاهی اغلب ممکن است شامل آزمایش خون، کشت زخم ها یا مایعات بدن باشد.

برخی از متخصصان عفونی

متخصصان عفونی چه مشکلاتی را درمان می کنند؟

بیماری عفونی، اختلالی است که توسط ارگانیسم ها از جمله باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل ها ایجاد می شود. بسیاری از ارگانیسم ها در داخل و بر روی بدن ما زندگی می کنند. آنها معمولاً بی ضرر و یا حتی مفید هستند. اما تحت شرایط خاص، برخی ارگانیسم ها ممکن است باعث ایجاد بیماری شوند. سیستم ایمنی بدن سدی موثر در برابر عوامل عفونی است. با این حال، عوامل بیماری زا ممکن است گاهی اوقات توانایی سیستم ایمنی بدن را برای مقابله با ارگانیسم ها تحت تاثیر قرار دهند. در این مرحله، عفونت ایجاد می ‌شود. برخی از عوامل بیماری زا اثر کمی بر روی سیستم ایمنی بدن دارند. اما برخی دیگر از آنها سموم یا مواد التهابی تولید کرده که باعث پاسخ منفی بدن می شوند. این تغییر بدان معنی است که برخی از عفونت ها خفیف و برخی دیگر از آنها شدید و خطرناک هستند. به طور کلی انواع عفونت ها که توسط متخصص عفونی درمان می شوند، به چهار دسته زیر تقسیم می ‌شوند:

عفونت‌ های ویروسی

عفونت های ویروسی به دلیل عفونت با ویروس ایجاد می شوند. ویروس ها به میزبان حمله کرده و خود را به سلول بدن او وصل می کنند. با ورود به سلول، این ویروس ها مواد ژنتیکی خود را آزاد می کنند. این ماده سلول را مجبور به تکثیر ویروس کرده و از این طریق ویروس تکثیر می شود. زمانی که سلول می میرد، ویروس های جدید آزاد شده و در نتیجه سلول های بیشتری آلوده می شوند. با این وجود، همه ویروس ها سلول میزبان خود را از بین نمی برند و برخی از آنها عملکرد سلول را تغییر می دهند. برخی از ویروس ها مانند ویروس پاپیلومای انسانی و ویروس اپشتین بار، با مجبور کردن سلول ها به تکثیر غیر طبیعی می توانند به سرطان منجر شوند. ویروس ها ممکن است قبل از تکثیر مجدد، برای یک دوره معین نهفته باقی بمانند. در این شرایط، به نظر می رسد فرد مبتلا به ویروس به طور کامل بهبود یافته است. اما با فعال شدن مجدد ویروس، بیماری ممکن است عود کند. عفونت های ویروسی که توسط متخصص بیماری های عفونی درمان می شوند، شامل موارد زیر هستند:

  • سرماخوردگی های رایجی که به دلیل ویروس های رینوویروس، کروناویروس، آدنو ویروس ایجاد می‌ شوند.
  • آنسفالیت و مننژیت که به دلیل آنتروویروس ها، ویروس هرپس سیمپلکس و نیل ویروس ایجاد می شوند.
  • زگیل ها و عفونت های پوستی که ناشی از HPV و HSV هستند.
  • گاستروانتریت که به دلیل نور ویروس ایجاد می ‌شود.

سایر عفونت های ویروسی شامل موارد زیر هستند:

  • زیکا
  • ویروس HIV
  • هپاتیت C
  • فلج اطفال
  • آنفولانزا از جمله آنفولانزای خوکی
  • تب دنگ
  • ابولا
  • سندروم تنفسی خاورمیانه

داروهای ضد ویروسی می ‌توانند به تسکین علائم برخی ویروس ها کمک کنند. این داروها می توانند از تولید مثل ویروس جلوگیری کرده یا سیستم ایمنی میزبان را تقویت کنند تا اثرات ویروس ها خنثی شود.

عفونت های باکتریایی

باکتری ها، میکروارگانیسم های تک سلولی هستند که به آنها پروکاریوت نیز گفته می شود. باکتری ها سه شکل اصلی دارند:

  • باکتری های کروی که به کوکسی نیز معروف هستند.
  • باکتری های میله ای که باسیل هستند.
  • باکتری های مارپیچ

باکتری ها تقریباً توانایی زندگی در هر نوع محیطی از گرمای شدید گرفته تا سرما و حتی زباله های رادیواکتیو را دارند. برخی از باکتری های خوب به باکتری های بد حمله کرده و از ابتلا به بیماری جلوگیری می کنند. با این وجود، برخی از بیماری های باکتریایی کشنده شامل موارد زیر هستند:

  • وبا
  • دیفتری
  • اسهال خونی
  • طاعون
  • بوبونیک
  • مرض سل
  • حصبه
  • تیفوس

برخی از عفونت های باکتریایی عبارتند از:

  • مننژیت باکتریایی
  • اوتیت مدیا
  • ذات الریه
  • بیماری سل
  • عفونت دستگاه تنفسی فوقانی
  • گاستریت
  • مسمومیت غذایی
  • عفونت چشم
  • سینوزیت
  • عفونت ادراری
  • عفونت های پوستی
  • عفونت های مقاربتی

عفونت های باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان می شوند. با این حال، برخی از انواع باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک ها مقاوم بوده و می توانند زنده بمانند.

عفونت های قارچی

قارچ ها اغلب یک انگل چند سلولی هستند که با استفاده از آنزیم می ‌توانند مواد آلی را تجزیه و جذب کنند. با این حال، برخی از انواع آنها مانند مخمرها، تک سلولی هستند. بسیاری از عفونت های قارچی در لایه ‌های بالایی پوست ایجاد می شوند و برخی از آنها به لایه های عمیق تر نفوذ می کنند. استنشاق مخمرها می تواند منجر به عفونت های قارچی مانند ذات الریه یا عفونت در بدن شوند. این عفونت ها به عنوان عفونت سیستمیک نیز شناخته می شوند. افرادی که خطر ابتلای آنها به عفونت های قارچی بیشتر است، شامل موارد زیر هستند:

  • افرادی که برای طولانی مدت آنتی بیوتیک مصرف می کنند.
  • افرادی که سیستم ایمنی بدن تضعیف شده دارند. مانند بیماران مبتلا به HIV یا دیابت
  • افراد تحت درمان شیمی درمانی
  • افرادی که پیوند عضو کرده‌ اند و از داروها برای دریافت عضو جدید استفاده می کنند.

نمونه هایی از عفونت های قارچی که توسط متخصص عفونی درمان می شوند، عبارتند از:

  • تب دره یا کوکسیدیوئیدومایکوزیس
  • هیستوپلاسموز
  • کاندیدیازیس
  • عفونت پای ورزشکار
  • درماتوفیتوز
  • برخی از عفونت های چشمی
  • عفونت های قارچی پوست

بیماری پریون

پریون پروتئینی است که هیچ ماده ژنتیکی ندارد و معمولاً بی ضرر است. دانشمندان پریون را به عنوان میکرو ارگانیسم های زنده طبقه بندی نمی کنند. اما اگر پریون به شکل غیر طبیعی تجمع یابد، می تواند به یک عامل سرکش و باعث عفونت تبدیل شود. پریون ها می توانند بر روی ساختار مغز یا سایر قسمت های سیستم عصبی تأثیر بگذارند. آنها میزبان را تکثیر یا تغذیه نمی کنند. در عوض، رفتارهای غیر طبیعی در سلول ها و پروتئین های بدن ایجاد می کنند. پریون ها باعث بیماری‌ های دژنراسیون مغز می‌ شوند، که همه آنها جزء بیماری های نادر هستند. این بیماری‌ ها به سرعت پیشرفت کرده و بسیار کشنده هستند.

سایر عفونت ها

نوعی ارگانیسم تک سلولی هسته دار که می‌ تواند باعث عفونت تک ‌یاخته شود. تک یاخته ها معمولا ویژگی هایی شبیه به جانوران دارند و می توانند در خارج از بدن انسان زنده بمانند. این موجودات معمولاً از طریق مدفوع به انسان ‌های دیگر منتقل می ‌شوند. اسهال خونی آمیب نمونه ای از عفونت تک یاخته است.

هلمینت ها که نوعی ارگانیسم چند سلولی بزرگتر هستند و پس از رشد کامل با چشم غیرمسلح قابل مشاهده می باشند. این نوع انگل شامل کرم های مسطح و گرد هستند.

اکتوپارازیت ها از جمله کنه ها، شپش ها و کک ها که با اتصال به پوست می توانند باعث عفونت شوند. اکتوپارازیت ها همچنین می توانند شامل بندپایان مانند پشه ها باشند که با خوردن خون انسان عفونت را منتقل می کنند.

روش های تشخیصی مورد استفاده توسط متخصصان عفونی

متخصص عفونی برای تعیین علت بروز علائم، آزمایشات آزمایشگاهی یا اسکن ‌های تصویربرداری را توصیه می کند. روش های تشخیصی مورد استفاده توسط متخصصان بیماری های عفونی شامل موارد زیر هستند:

تست های آزمایشگاهی

بسیاری از بیماری‌ های عفونی علائم و نشانه‌ های مشابهی دارند. نمونه ای از مایعات بدن گاهی اوقات می تواند شواهدی از میکروب های ایجاد کننده بیماری را نشان دهند. تست های آزمایشگاهی عبارتند از:

آزمایش خون

این آزمایش با وارد کردن سوزن در رگ و نمونه گیری از خون انجام می شود.

آزمایش ادرار

این آزمایش شامل جمع آوری نمونه ادرار در ظرف می باشد.

سواب گلو

این آزمایش شامل نمونه گیری از مخاط گلو یا سایر مناطق مرطوب بدن است که به کمک سواب استریل گرفته می شود.

آزمایش مدفوع

این آزمایش شامل نمونه گیری از مدفوع و بررسی نمونه برای وجود انگل ها و یا موجودات زنده دیگر است.

مایع نخاعی

در این روش، نمونه ای از مایع مغزی نخاعی به کمک سوزنی که به دقت بین استخوان های ستون فقرات وارد شده، گرفته می شود.

اسکن های تصویربرداری

روش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی تی اسکن و ام آر آی می توانند به تشخیص دقیق تر کمک کرده و شرایط دیگری را که باعث علائم می شوند، رد کنند.

بیوپسی

در طی بیوپسی، نمونه کوچکی از بافت اندام های داخلی بدن گرفته می شود. به عنوان مثال، بیوپسی از بافت ریه را می توان برای بررسی انواع قارچ ها انجام داد.

درمان های مورد استفاده توسط متخصصان عفونی

پی بردن به نوع ارگانیسم ایجاد کننده بیماری، نوع و روش درمان را تعیین می کند. با این حال درمان های کلی بیماری های عفونی شامل موارد زیر هستند:

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک معمولا برای درمان عفونت های باکتریایی مورد استفاده قرار می گیرد. زیرا این داروها تاثیری بر بیماری های ناشی از ویروس ها ندارند.

داروهای ضد ویروسی

داروهایی که برای درمان بیماری ‌های ویروسی مورد استفاده قرار می گیرند، تنها قادر به درمان برخی از این نوع بیماری ها هستند. داروهای ضد ویروسی می توانند ویروس های زیر را از بین ببرند:

  • ویروس HIV
  • ویروس هرپس
  • هپاتیت B
  • هپاتیت C
  • آنفولانزا

داروهای ضد قارچی

از داروهای ضد قارچی موضعی می توان برای درمان عفونت های پوستی یا ناخن ها که به دلیل قارچ ها ایجاد می شوند، استفاده کرد. برخی از عفونت های قارچی مانند عفونت هایی که بر ریه یا غشای مخاطی تاثیر می گذارند، می توانند با یک ضد قارچ خوراکی درمان شوند. درمان عفونت های قارچی شدیدتر ارگان های داخلی، به ویژه در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، ممکن است به داروهای ضد قارچ داخل وریدی نیاز داشته باشند.

داروهای ضد انگلی

برخی از بیماری ها از جمله مالاریا، ناشی از انگل های ریز هستند. در حالی که داروهای خاصی برای درمان این بیماری ها وجود دارد، اما برخی از انواع انگل ها در برابر داروها مقاومت نشان می دهند.